Azərbaycan
Cümə / Kətan baş Henna Ahonun Toxunmuş xatirələr sərgisində təqdim olunan ən şəxsi əsərlərindən biridir.
Qəhvəyi və çəhrayı əl toxuması fon ailə tarixinin izlərini daşıyır: uşaqlıq xatirələri, kuklalarla -xüsusilə Barbielərlə -oynamaq, həmçinin rəssamın nənəsinin təkrar istifadə olunmuş neylon corablardan toxuduğu cır xalçalar. Bu xatirələr irs, böyümə və kimliyin maddi zəminini yaradır.
Kompozisiyanın mərkəzindəki boz toxunmuş kvadrat rəssamın indiki portreti kimi oxuna bilər: qadın, rəssam və ana. Sarı xətlər bölmələr, əlaqələr və strukturlar yaratmağa çalışır; boş kvadrat isə insanın daxilində açılan pəncərə kimi görünür.
Asılı obyektlər -daraq, qaşıq, ölçü lenti, fırça, plastik qab, idman ayaqqabısı və kəmər -gündəlik arzuları, bədənə qayğını, uşaqları müstəqilliyə hazırlamağı və təhlükəsiz, qayğıkeş ev qurmaq üçün davamlı səyi xatırladır.
Əl ilə tikilmiş kətan bel çantası funksional əşya deyil, simvolik obyektdir. O, həyat boyu daşınan görünməz yükü təmsil edir: şəxsi, gizli və çox vaxt sözlə ifadə olunması çətin olan yükü. Eyni zamanda bu yük təcrübə, dözümlülük və güc mənbəyinə çevrilir.
Toxunmuş xatirələr daxilində əsər Azərbaycan xalçaları ilə səsləşir: istifadə, qayğı və bərpa izləri daşıyan yaşanmış səthlər kimi. Burada tekstil şəxsi və kollektiv yaddaşın arxivinə çevrilir; irs sabit hekayə kimi deyil, davamlılıq və transformasiyanın canlı prosesi kimi daşınır.
English
Friday / Linen Head is one of the most personal works in Henna Aho’s presentation within Threads of Remembrance.
The brown and pink handwoven background carries traces of family history: childhood memories of playing with dolls, especially Barbies, and the presence of rag rugs woven by the artist’s grandmother from recycled nylon stockings. These memories form a material ground of inheritance, growth and identity.
At the centre of the composition, a grey woven square function as a portrait of the artist in the present: a woman, artist and mother. Yellow lines attempt to create order through compartments, connections and structures, while an empty square opens like a window within the self.
Suspended objects, ncluding a comb, spoon, measuring tape, brush, plastic bottle, sneaker and belt, evoke everyday aspirations, care for the body, the preparation of children for independence and the ongoing effort to create a safe and nurturing home.
The hand-sewn linen backpack is not a functional object but a symbolic one. It represents the invisible burden carried throughout life: personal, hidden and often difficult to articulate. At the same time, this burden becomes a source of resilience, experience and strength.
Within Threads of Remembrance, the work resonates with Azerbaijani carpets as lived surfaces marked by use, care and repair. Textile becomes an archive of personal and collective memory, where inheritance is carried not as a fixed narrative but as a living process of continuity and transformation.